جزئیات جاسوسی آمریکایی ها علیه ایران از ایستگاه دوبی
ساعت ۳:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٦/٢۸  کلمات کلیدی:

خبرنگار سابق یک خبرگزاری مشهور آمریکایی در کتابی پرده از فعالیت های جاسوسی علنی سیا در دفتر منطقه ای امور ایرانیان در دوبی برداشت.
به گزارش روزنامه آمریکایی لس آنجلس تایمز «جیمز کرین» خبرنگار سابق آسوشیتدپرس در حوزه خلیج فارس در کتاب جدید خود تحت عنوان «دوبی شهر طلایی آمریکایی ها» که قرار است در هفته آینده به بازار کتاب آمریکا عرضه شود تاکید کرده است: پس از روی کار آمدن اوباما ایالات متحده قصد داشت کنسولگری خود در دوبی که با نام دفتر منطقه ای امور ایرانیان فعالیت می کند به دلیل صرفه جویی های مالی تعطیل کند اما سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا(سیا) مانع از این کار شده است. جیمز کرین در این کتاب تاکید کرده است: در این دفتر اطلاعات ایرانیان توسط کارمندان (سیا) و کارمندانی که به زبان فارسی مسلط بودند به شدت کنترل شده و مورد بررسی قرار می گرفت تا بتوانند از این اطلاعات برای جاسوسی بهره ببرند.
وی در این کتاب تصریح کرده است: وزارت خارجه آمریکا چندین بار درصدد تعطیلی این مرکز برآمده، اما با مخالفت آژانس اطلاعاتی این کشور روبه رو شده است.
در کتاب «جیمز کرین» با اشاره به اینکه کنسولگری آمریکا در دوبی سال هاست که از طریق بخش صدور ویزای خود به کار جمع آوری اطلاعات از شهروندان ایرانی می پردازد، افزوده است: سازمان سیا از طریق عوامل خود در این کنسولگری که برخی از آنها ایرانی بوده و به خوبی قادر به صحبت کردن به زبان فارسی هستند، از موضوع صدور ویزا به عنوان طعمه ای برای جمع آوری اطلاعات از شهروندان ایرانی و یا حتی استخدام آنها برای ارایه اطلاعات استفاده کرده است.
این کتاب نوشته است: عوامل اطلاعاتی مستقر در کنسولگری آمریکا در دوبی روی ایرانیان با سابقه نظامی و یا کارمندان دولت ایران حساسیت خاصی داشته اند و صدور ویزای آنها را عموماً با تاخیر و در پی مراجعات مکرر آنها انجام می داده اند تا در این مراجعات مکرر بتوانند آنها را بیشتر تخلیه اطلاعاتی کنند.
کرین که مدعی است اطلاعات کتاب خود را از طریق دیپلمات های آمریکایی مستقر در کنسولگری دوبی و ابوظبی به دست آورده است، در کتاب خود می نویسد: حتی برخی از ایرانیان طالب ویزایی که از نظر سازمان سیا می توانند خدمت بلندمدت تری به این سازمان داشته باشند از سوی عوامل جاسوسی آنها در کنسولگری تطمیع می شدند تا برای همیشه برای این سازمان جاسوسی کنند و برخی مواقع ارایه ویزا برای آنها منوط به موافقت با این درخواست آنها می شده است.
کرین در این کتاب نام این تاکتیک سیا را «عملیات پنجره ویزا» می نامد و ادعا می کند سابقه این کار سیا به انقلاب سال 1357 در ایران و متعاقب آن قطع کامل روابط دیپلماتیک بین تهران و واشنگتن برمی گردد: از زمان وقوع انقلاب در ایران، آمریکایی ها که سفارت شان در تهران تعطیل شد، با توجه به حضور صدها هزار ایرانی در دوبی، این شهر بندری امارات متحده عربی را پایگاه خوبی برای جمع آوری اطلاعات از ایران دانستند.
همه ساله هزاران نفر از ایرانیان طالب سفر به آمریکا برای دریافت ویزا مجبورند تا با سفر به دوبی از طریق کنسولگری آمریکا در این شهر درخواست ویزا کنند و این کار فرصت مناسبی را برای سازمان سیا قرار داده است تا از این طریق بتواند به جمع آوری اطلاعات از ایرانیان بپردازد.
کرین همچنین در این کتاب می نویسد، ایالات متحده از دهه 1980 میلادی از طریق دوبی سعی می کند فعالیت های تجاری، بانکی و مالی مسئولان و شرکت های ایرانی را در امارات رصد کند و از آنها جمع آوری اطلاعات کند.
لازم به ذکر است که در دوره بوش الیزابت چنی دختر دیک چنی معاون بوش مسئول جمع آوری اطلاعات از ایران در وزارت امور خارجه آمریکا شد و به فعالیت های دفتر دوبی برای جمع آوری اطلاعات از ایران و ارتباط با ایرانیان ساکن در این شهر شدت بخشید.