جریان شناسی مسجد ضرار از صدر تاکنون
ساعت ۱۱:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٦/٢٠  کلمات کلیدی:

مهم‌ترین چالش حکومت نوپای پیامبر اعظم (صلی‌ا... علیه و آله و سلم) ریشه دواندن جریان نفاق ِ آشکار و پنهان در بین مسلمانان بود. با مرور تاریخ پر فراز و نشیب اسلام در خواهیم یافت که ضربههای اساسی را همین جریان نفاق بخصوص نفاق پنهان بر پیکره اسلام وارد ساختهاند.

جریان مسجد ضرار از آن دست ماجراهایی است که جریان نفاق ِ آشکار مدینه در اواخر عمر مبارک پیامبر گرامی به وجود آوردند. از آن‌جا که رهبر معظم انقلاب اسلامی فتنههای اخیر را با آن ماجرا همسو دانستهاند، گذری اجمالی و عبرت انگیز بر آن فرازِ درس آموز تاریخ صدر اسلام، می‌توانیم این اشاره رهبر معظم‌مان را درک کرده، مصادیق این جریان را بهتر بشناسیم.

پس از این‌که دو طایفه اوس و خزرج با نبی مکرم‌مان پیمان بستند و مقدمات، آن مهاجرت سرنوشت ساز فراهم شد، «عبدا... ابی» با ایستادگی در برابر این امر به مشرکان مکهّ اطمینان داد که هرگز پیامبر در یثرب (مدینه) جایگاهی نخواهد داشت.

علت عمده مخالفت «ابن ابی» با ورود پیامبر و شکل گیری حکومت اسلامی را باید در وقایع پیش از آن جست.

ریاستطلبی، مهم‌ترین عامل

«عبدا... بن ابی» و «ابو عامر» که از سران نفاق ِ آشکار مدینه بودند، پس از سالها زمینهسازی برای ریاست خویش بر یثرب، حال با مانعی بزرگ مواجه شده بودند.عبدا... با تلاشی فراوان، سران اوس و خزرج را که سالها با هم اختلاف داشتند مجاب کرده بود تا با فرمانروایی او بر یثرب به اختلاف‌های خود پایان دهند و حتی برای وی مقدمات تاج گذاری هم تدارک دیده شده بود.

ابو عامر نیز که با مسیحیان نجران مراوده داشت و یکی از راهبان نجران شده بود، می‌کوشید تا خود را هماهنگ با ابن ابی رهبر معنوی یثرب معرفی کند؛ ولی ظهور اسلام در مدینه آرزوهای این دو را نقش بر آب کرد.

بنابراین از سر حسادت و رقابت با ولی امر زمان به ورطه هلاکت افتادند.

دستور بازداشت ابو عامر به دلیل سازماندهی نافرمانیهای منافقان اوس و خزرج بر ضد تصمیمات پیامبر اعظم، از سوی پیامبر صادر شد. وی ابتدا به مکه، سپس به طائف و پس از سقوط طائف به شام گریخت، ولی از همانجا با منافقان خانگی مدینه به سرکردگی عبدا... بن ابی ارتباط داشت و جریان نفاق و شبکه جاسوسی آنان را هدایت می کرد.

عبدا... بن ابی با توجه به وجاهتش در بین اوس و خزرج و پنهان کاری‌ها توانسته بود با وجود کارشکنیهایش در کشور اسلامی از آزادی برخوردار باشد. بنابراین با فتنهگریهای خود پیوسته در نظام اسلامی اخلال ایجاد می کرد، که مشهور ترین آن فتنهها عبارتند از:

1- مشورت غلط دادن در جنگ احد: وی اصرار داشت سپاه اسلام در کوی و برزن مدینه به مقابله با لشگر متجاوز مشرکان مکه بپردازد. در این‌صورت، آسیب پذیری و شکست مسلمانان، حتمی بود.

2- به دنبال پذیرفته نشدن «راه‌کارهایش برای برون رفت از بحران» وی برای تضعیف روحیه مسلمانان و شکست آنان، با حدود سیصد تن از یارانش بهعنوان اعتراض به این‌که چرا پیامبر را‡ی جوانان را بر را‡ی بزرگان و نخبگان ترجیح داده است، شرکت در جنگ احد را تحریم و «قهر سیاسی» کرد.

3- علیه خاندان پیامبر و نزدیکان ایشان، شایعه و تهمت رواج میداد و از همین‌رو مورد لعن قرآن قرار گرفت.

4- در درگیری شخصی دو تن از مهاجرین و انصار در غزوه بنیالمصطلق، در صدد بود آن‌را به «بحرانی غیر قابل حل» تبدیل کند و با شعلهورکردن آتشفشان‌های پنهان ِ عصبیتهای جاهلیت مسلمانان، جنگ داخلی را بنیان نهد و اهل مدینه را بر ضد مهاجران بشوراند و دشمنان خارجی را به اهداف خود نزدیک کند.

با این دست اقدامات عبدا... که آیاتی از قرآن نیز او را رسوا ساخته بود، رفته رفته از محبوبیت وی کاسته شد تا جایی که اکثر مردم مدینه با او حتّی هم صحبت نیز نمیشدند.

پس از پیروزیهای متعدد نظام اسلامی و فتح مکه، ابوعامر و عبدا... بن ابی کار را بر خود سخت دیدند و ناچار درصدد برآمدند تا اسلام را علیه اسلام به کار گیرند. در سال نهم هجری هنگامی که پیامبر اعظم (صلا... علیه وآله) در تدارک اعزام سپاه اسلام به جنگ حساس «تبوک» علیه روم بود ابوعامر - که شاید گمان میکرد جنگ تبوک ضربهای بر مسلمانان خواهد بود - در پیامی از منافقان داخلی خواست تا در قبا مسجدی را برای پوشش دادن به فعالیتهای براندازانه خویش بنا کنند. عدهای از منافقان هم به بهانه دوری مسجد و سختی شرکت سالخوردگان و بیماران در مسجد پیامبر، خود مسجد بنا نهادند و پس از بازگشت پیروزمندانهء سپاه اسلام، خدمت رسول‌ا... رسیدند تا با خواندن دو رکعت نماز در آن مسجد بهعنوان تبرک، این اقدام موازی سازی خویش را مشروعیت بخشند.

با نزول آیاتی پیامبر اعظم (صلی‌ا... علیه وآله و سلم) نه تنها زیر بار خدعه آنان نرفت، بلکه آن مسجد ضرار را با خاک یکسان کرد، حتی ستونهای آن‌را سوزاند و خاکستر کرد وآن‌جا را مدّتها زباله دان نمود. همین امر ضربهء سهمگینی بر پیکره نفاق آشکار مدینه نشاند و پس از مدّت کوتاهی عبدا... بن ابی از شدت بغض خود، به درک واصل شد.

منافقان شکست خورده با این آخرین حربه میخواستند با به‌کارگیری اسلام علیه اسلام این اهداف را دنبال کنند:

1- با به کارگیری شعارهای اصیل نظام اسلامی، خطی موازی را برای انحراف افکار عمومی از خط مستقیم ولایت جهت دهند و خود را از مرگ سیاسی برهانند.

2- با اجازه از شخص پیامبر اعظم (صلی‌ا... علیه وآله) خود را منتسب به بنیانگذار نظام اسلامی بدانند و به خود مشروعیت بخشند.

3- در پوشش سازوکارهای قانونی و عادی جلوهدادن فعالیّتهایشان، زمینه براندازی نرم را فراهم آورند.

با نگاهی به وقایع قبل و بعد از انتخابات دهم ریاست جمهوری و مرور سیر حرکت آتش بیاران معرکه اخیر در براندازی نرم نظام اسلامی و با تطبیق اهداف بنیانگذاران مسجد ضرار در صدر اسلام با روش مسجد ضرار سازان اخیر، به دقّت نظر رهبر معظم اذعان خواهیم کرد و درخواهیم یافت چگونه آنانی که در دوران دولت خاتمی سخن از به موزه رفتن افکار امام خمینی(ره) داشتند، با حاکم شدن مجدد افکار امام راحل به برکت دولت نهم برای ترمیم وجهه سیاسی خود پس از بیست سال غیبت، فریاد خطر انحراف از خط امام در دولت نهم را نعره زدند و تو گویی دولت نهم، دشمن خط ناب انقلاب اسلامی است!

مسجد ضرار سازان ابتدا برای وجاهت بخشیدن به کار خویش، از ولایت مایه گذاشتند و هماهنگی با رهبری نظام را در معرفی نامزد مورد نظرشان القاء کردند و مدعی شدند، آمدهاند تا گفتمان امام را احیا کنند و متحجران را کنار بزنند! آن‌ها در پوشش فعالیّتهای به ظاهر قانونی انتخابات، اتاقهای جنگ علیه نظام اسلامی تشکیل دادند و با آدرس غلط دادن به افکار عمومی ملتهب از جو ساختگی تقلب، پیاده نظامان ساده لوحی را در کنار جاسوسان حرفهای و منافقان داخل و خارج وخاندان طلبکار قدرت طلبانی که با انتخاب مردم در دو دوره ریاست جمهوری آرزوهای شاهانهشان بر باد رفته بود، آتشفشانهای فتنه را شعله ور کردند و اگر هدایت و رهبری ولی امرمان و درایت اکثریت قاطع مردم قدرشناس و ولایت مدارمان نبود، سرنوشتی بسیار تباهتر از گرجستان بحران زده و افغانستان و عراق اشغال‌شده داشتیم. نباید فراموش کنیم بانیان مسجد ضرار که حتی تا سوء استفاده از حریم پاک نماز جمعه پیش رفتند، هنوز عبدا... بن ابی وار در کنارمان و حتی در ظاهر خودیها و حامیان ولایت به سر می برند و این همانی است که رهبری نظام اسلامی در دیدار اخیر با دانشجویان تأکید داشتند که روش و دسیسهها و مصادیق مسجد ضرار را خود بیابید.

اگر پیامبر رحمت و را‡فت، آن‌روز در برابر مسجد ضرار ذرهای مماشات بهخرج ندادند، سخن از را‡فت به خرج دادن دربرابر احزاب و خاندانی که مستقیم عهده دار این خسارت به نظام اسلامی‌مان بودند، یا از سر ساده لوحی است یا باز هم از همان بهانههای عبدا... بن ابیها میباشد.

برخورد با افراد بازی خورده و دون پایه به جای بر خورد با متهمان ردیف اوّل و اجازه فعالیت دادن به احزابی چون «کارگزاران» ، «مشارکت»، «مجاهدین انقلاب» ، «روحانیون مبارز» و... با مسجد ضرار سوزی سازگار نیست. و بر اهل ایمان و خرد است که از یک موضع چند بار ضربه نخورند.

* برای اطلاع بیش‌تر از حکایت مسجد ضرار، ر.ک به کتاب فروغ ابدیت - حضرت آیتا... سبحانی