سخنی با آقای مرعشی کدام اصلاح؟! کدام اصلاح طلبی؟!
ساعت ۱۱:٠٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٦/٢٠  کلمات کلیدی:

سیدحسین مرعشی، از اعضای متنفذ حزب کارگزاران، طی یادداشتی با عنوان «اصلا‌ح، هدف نهایی منتقدان» که در ضمیمه روزنامه اعتماد منتشر شد، ضمن دفاعی قاطع و قابل توجه از جریان به‌اصطلا‌ح اصلا‌ح‌طلب، درصدد تطهیر این جریان در وقایع اخیر برآمده و در یادداشت خود مدعی شده است: «جریان اصلا‌حات جریانی است که در حال حاضر باتوجه به شرایطی که اکنون وجود دارد می‌تواند در پایداری و ثبات نظام و کشور تأثیر سزایی داشته باشد».

وی در ادامه با بیان این‌که «جریان اصلا‌ح‌طلب تنها جریانی است که می‌تواند در پایداری و ثبات نظام مؤثر باشد» به دولت احمدی‌نژاد توصیه‌ای هم دارد و می‌نویسد: «بدون فعالیت‌های سیاسی اصلا‌ح‌طلبان، نظام و کشور با مشکل مواجه خواهد شد؛ بنابراین بهتر است دولت از گسترش فعالیتهای سیاسی اصلا‌ح‌طلبان حمایت کند؛ چرا که اگر چنین نکند، خطرات زیادی آینده کشور را تهدید می‌کند».

ادعاهای آقای مرعشی در زمانی مطرح می‌شود که بسیاری از سران جریان اصلا‌حات و همفکران ایشان در دادگاه از فعالیت‌های شوم صورت گرفته خود پرده برداشته و به صراحت از اهداف ناکام پروژه براندازی نرم - یا در حالت خوشبینانه، ایجاد التهاب و آشوب در کشور به بهانه تقلب- سخن گفته‌اند.

شایسته بود آقای مرعشی قبل از طرح چنین ادعاهای نادرستی، به‌روشنی اعلا‌م می‌کردند که منظورشان از اصلا‌ح و اصلا‌ح‌طلب چیست و کیست؟!

آیا اصرار بر وقوع تقلب گسترده در انتخابات با وجود همه واقعیت‌ها و مستندات خلا‌ف آن، تهییج و تحریک هواداران برای شرکت در تجمعات غیرقانونی و آشوب‌های خیابانی در قالب بیانیه‌ها و موضع‌گیری‌های سیاسی پس از انتخابات، رواج شایعات بی‌پایه در مورد شکنجه و محاکمه عوامل اغتشاشات و... به معنای اصلا‌ح‌طلبی است و آیا هدف اصلی منتقدان - بخوانید مخالفان احمدینژاد - چنین اصلا‌حی بوده است؟! در مفیدبودن دو جناح سیاسی پویا و فعال که در چارچوب موازین قانونی و اوامر ولا‌یی رهبری معظم انقلا‌ب فعالیت کنند، شکی نیست، اما این ادعای آقای مرعشی که جریان اصلا‌ح‌طلب کشور با پیشینه و کارنامه موجود در عرصه فعالیت‌های سیاسی و انتخاباتی، تنها جریان مؤثر در پایداری و ثبات نظام محسوب می‌شود؛ بنا بر عقل و منطق و واقعیت‌های کنونی برملا‌شده، بی‌پایه و خنده‌آور است!

آری! کسی نمی‌گوید انتقاد به معنای براندازی است و منتقد در پی آن؛ اما احزاب و جریان‌های سیاسی باید بگویند در انتقاد و ابراز مخالفت، چه حد و مرزی را برای خود قائل هستند؟! به‌ویژه تصریح کنند در فعالیت‌های خود، چه نسبتی با اقدامات دشمنان انقلا‌ب و نظام دارند و چرا در جریان وقایع اسف‌بار پس از انتخابات، دشمنان قسم‌خورده ملت ایران برای سران اصلا‌حات، سوت و کف زده و دایه دلسوزتر از مادر شده بودند؟ آقای مرعشی البته در جایی از یادداشت خود می‌پذیرد که بخش وسیعی از مردم به حاکمیت و دولت اعتماد دارند. با وجود این باید از وی و هم‌مسلکان ایشان پرسید که به‌راستی چرا در روزهای ملتهب پس از انتخابات، از عدم مشروعیت دولت دکتر احمدی‌نژاد دم می‌زدند و بدین‌سان، خوراک تبلیغاتی مناسبی برای رسانه‌های خارجی مخالف نظام همچون بی‌بی‌سی، سی‌ان‌ان، العربیه و... فراهم می‌کردند؟!

پاسخ به این پرسش‌ها از سوی مدعیان جریان به‌ظاهر اصلا‌ح‌طلب، ضمن کمک به شفافیت بیش‌تر قضایا، به‌خوبی مشخص می‌کند که هدف اصلا‌ح‌طلبان امروز کدام اصلا‌حات است؛ اصلا‌حات مبتنی بر آموزه‌های اسلا‌می، اصلا‌حات آمریکایی و یا اصلا‌حات منتج به انقلا‌ب‌های رنگی؟! کدام یک؟!ا اصلا‌حات منتج به انقلا‌ب‌های رنگی؟! کدام یک؟!