اسرائیل: پیش شرط که هیچ! مذاکرات، صحنه شعبده بازی هم شده است
ساعت ۱۱:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۸/٤ : توسط : حسینی

وزارت خارجه رژیم صهیونیستی از عقب نشینی های پیاپی غرب در مذاکرات هسته ای با ایران ابراز «خستگی» و ناخرسندی کرد.
سایت وابسته به این وزارت با خسته کننده توصیف کردن روند مذاکرات طی چند سال گذشته، به تفاوت توقعات غرب در دوران ریاست جمهوری خاتمی و احمدی نژاد اشاره می کند و با ناراحتی می نویسد: بازی مذاکرات با حکومت ایران کی به پایان می رسد؟ شرط کشورهای غربی در دوران ریاست جمهوری خاتمی برای از سرگیری مذاکرات اتمی آن بود که ایران غنی سازی اورانیوم را پیش از آغاز گفتگوها متوقف سازد. اما احمدی نژاد آمد و غنی سازی را با شتاب بیشتری از سر گرفت و اعلام داشت که حرفی نمانده و پرونده اتمی بسته شده است و اگر غرب خیال گفتگو دارد، بیاید و بدون پیش شرط آن را آغاز کند.
سایت وزارت خارجه رژیم صهیونیستی اضافه می کند:«کشورهای غربی آمدند و یک بسته مشوق های بی سابقه به حکومت ایران، در مقابل قطع برنامه های اتمی آن پیشنهاد کردند و جواب خواستند. حکومت ایران تا امروز پاسخی به این بسته نداده، و با مهارت شعبده بازان، خود یک بسته پیشنهادی متقابل عرضه کرده که در آن نظم کنونی جهانی زیر سؤال رفته و همه طرحی داده شده جز پرداختن به مسائل اتمی ایران. و دولت تهران می گوید اول شما به بسته مان پاسخ بدهید تا بعداً بگوئیم که پاسخ ما به بسته شما چیست!»
این رسانه صهیونیستی با بیان اینکه «ایران در مقابل اولتیماتوم اوباما و فشار برای مذاکره، همانند شعبده بازان کهنه کار، خرگوش دیگری از کلاه بیرون آورد و آن معامله بر سر تأمین سوخت کوره اتمی کوچک امیرآباد بود» نوشت: امروز کشورهای غربی شعار اصلی را که لزوم قطع برنامه اتمی ایران و غنی سازی اورانیوم است از یاد برده اند و به یک موضوع فرعی و جانبی پرداخته اند. تازه در این مورد حاشیه ای هم حکومت ایران ناز می کند و تضمین می خواهد و می کوشد مذاکرات را کش بدهد و می گوید ما اورانیوم خود را با شما مبادله نمی کنیم بلکه تنها قصدمان خرید اورانیوم با غلظت 20 درصد است.
نویسنده سایت همدمی که کمی تا قسمتی خشمگین به نظر می رسید، ضمن متهم کردن ایران به دغلبازی و فریبکاری تأکید می کند: دولت اوباما به نظر نمی رسد که تمایلی به گزینه نظامی داشته باشد. او در داخل آمریکا و خارج آن با مشکلات زیادی روبروست و بعید می نماید که بخواهد خود را با مسئله تازه ای درگیر کند. در افغانستان اوضاع روز به روز وخیم تر می شود و حتی احتمال اعزام نیروی بیشتر نیز تضمینی برای پیروزی به همراه نمی آورد.