درباره صندلی خالی لبنان
ساعت ٢:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٧/۸  کلمات کلیدی:

جوسازی شدید رسانه‌های فارسی ضد انقلاب درباره عدم حضور نماینده لبنان در مجمع عمومی سازمان ملل هنگام سخنرانی آقای احمدی‌نژاد مرا یاد خاطره‌ای انداخت:

تابستان سال 85 برای شرکت در یک کارگاه تخصصی اتحادیه رادیو تلویزیونهای آسیایی برای 8 روز به مالزی رفته بودم. بجز من حدود 20 نفر دیگر از کشورهای مختلف آسیایی از جمله لبنان در آن کارگاه حاضر بودند. روزهای اوج جنگ33 روزه و حمله اسرائیل به جنوب لبنان بود و اخبار بمباران وحشتناک جنوب لبنان و شلیک متقابل موشک‌های حزب ا... به شمال اسرائیل درصد اخبار رسانه‌های بین‌المللی قرار داشت.

در پایان جلسه اول کارگاه که خود را معرفی کرده‌ بودیم، پیش نماینده لبنان رفتم تا ضمن ریختن طرح دوستی با او، از آخرین تحولات جنگ با خبر شوم. جوانی بود حدودا 35 ساله بنام یوسف با سبیلی که معلوم بود خیلی برایش وقت می‌گذرد و یک عینک پنسی شیک.

برخلاف انتظارم، جواب سلامم را به سردی پاسخ داد و وقتی از او درباره آخرین تحولات جنگ پرسیدم با عصبانیت گفت: برای چی می‌خواهی بدانی؟ بعد رویش را برگرداند و رفت!

فردا صبح در رستوران هتل صبحانه می‌خوردم که همان لبنانی عصبانی دیروز سینی صبحانه‌اش را آورد و سر میز من نشست. مودبانه سلام کرد. من نه به گرمی دیروز جوایش را دادم. بعد از رفتار دیروزش عذرخواهی کرد اما با لحنی که مجددا به عصبانیت می‌گروید گفت: شما ایرانی‌ها از جان هموطنان من چه می‌خواهید؟ شما با آمریکا بر سر منافع خودتان دعوا دارید، چرا لبنان باید این وسط خراب شود؟ هیچ می‌دانید اسرائیل و حزب‌ا... در واقع به نیابت از آمریکا و ایران می‌جنگند؟ هیچ می‌دانید این بمب‌هایی که بر سر لبنانیها من فرو می‌ریزد باید بر سر ایرانی‌ها فرود می‌آمد؟ خلاصه کلی از این حرفها و سوال‌ها ....

من البته بیشتر گوش می‌دادم و خیلی نمی‌توانستم به سوالاتش جواب دهم ضمن اینکه نگران بودم که اگر جوابش را دهم‌، عصبانیت‌اش را بیشتر کنم و شر درست شود.

فشردگی کلاسهای آن دوره چنداد اجازه نداد درباره مسایل غیر درسی با همکلاسی ها صحبت کنیم. بعدا در حاشیه کلاس، دوستی مختصری با یوسف پیدا کردم و فهمیدم از طرفداران سرسخت جریان حریری است و در تلویزیون المستقبل کار می‌کند. شدیدا مخالف سوریه، ایران، اسرائیل و آوارگان فلسطینی بود و فکر میکرد حزب ا... به دستور ایران در کار دولت سینیوره اخلال ایجاد می‌کند و نمی‌گذرد سینوره موفق شود.  بگذریم...

دولت لبنان سالهاست در اختیار جریانی است که برخلاف رییس جمهور مسیحی و گروه‌های شیعه و حزب ا...؛ به سختی با ایران مشکل و تضاد دارد. طبیعی است که سفرا و نمایندگان سیاسی لبنان در خارج را «دولت لبنان» و از نزدیکان همفکران نخست وزیر بر می‌گزیند. بنابراین خالی بودن صندلی نماینده لبنان در سازمان ملل در جریان سخنرانی رییس جمهور ایران چندان هم غیرعادی نیست.

رسانه‌های فارسی زبان خارجی طی دو روز اخیر درباره خالی بودن صندلی نماینده لبنان در سخنرانی دکتر احمدی‌نژاد دایما می‌‌گویند:

 این هم نتیجه حمایت ایران از لبنان،

این همن نتیجه کمک‌های ایران به لبنان،

چقدر پول ایران در لبنان هدر رفته است و ...

در حالی که نمی‌گویند حمایت‌های ایران قاعدتا به دولت ضد ایرانی لبنان نمی‌رسد، بلکه به حزب ا... و دوستانش می‌رسد.

در این میان برخی روزنامه‌ها و سایت‌های ضد دولتی در داخل هم این شانتاژ خبری را در داخل کشور تکرار می‌کنند. این واقعا بی‌انصافی است چرا که دولت ایران طبیعتا نمی‌تواند درباره جنگ نیابتی حزب ا.. از طرف ایران اظهارنظر و تحلیل کند.

اینکه طرفداران ایران در لبنان و غزه ، قوی و کارآمد هستند واسرائیل را در مرزهایش مشغول کرده‌اند، طبیعی است که غرب و رسانه‌‌های وابسته به صهیونیست ها را عصبانی کند. سوء استفاده تبلیغاتی دوستان اسرائیل و دشمنان ایران از خالی‌بودن صندلی نماینده لبنان در زمان سخنرانی احمدی‌نژاد قابل درک است اما قابل درک نیست که چرا برخی رسانه‌های ضد دولتی این شانتاژ تبلیغاتی را در داخل تکرار می‌کنند؟ آیا دعواها و منافع جناحی اینقدر ارزش دارد که امنیت ملی و راهبردهای امنیتی فرامرزی کشورمان را فدای آن کنیم؟