طبل توخالی آمریکا بی خاصیت و پرسروصدا
ساعت ۱۱:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٧/٥  کلمات کلیدی:

رئیس جمهور آمریکا به دنبال ناامیدی از پروژه آشوب و کودتای مخملی در ایران، ژست های ریاکارانه را کنار گذاشت و ایران را تهدید به تحریم ها و مجازات های دردآور کرد!
باراک اوباما و دولت وی طی 9 ماه گذشته با ظاهرسازی و زمزمه شعار تغییر، پروژه ویژه ای را برای فریب افکار عمومی در ایران به اجرا گذاشته بودند. آنها براساس توصیه مشاوران اطلاعاتی و سیاسی پذیرفته بودند که تهدید صریح، ملت ایران را منسجم و متحد می کند. به همین دلیل هم برخی از لفاظی ها را موقتاً کنار گذاشتند تا شاید پروژه کودتای مخملین به سرانجام برسد. اکنون با شکست پروژه مذکور و تودهنی قاطعی که از ملت ایران خوردند، باراک اوباما تهدید می کند «در صورتی که راهکارهای دیپلماتیک و مذاکرات اول اکتبر در ژنو به نتیجه نرسد، تحریم های موثرتر و دردآورتری را علیه ایران اتخاذ می کنیم». وی افزود «اگر ایران به خواسته ما تن ندهد، راهی را برگزیده که به درگیری می انجامد».
اوباما گفت: در مذاکرات اول اکتبر ایران نه فقط باید درباره دومین تاسیسات غنی سازی اورانیوم در قم توضیح دهد بلکه باید دست به یک انتخاب بزند. در غیر این صورت با مجازات های دردآور روبرو خواهد شد.
تعابیر دردآور، فلج کنند، سخت و... عباراتی است که از حدود 6 سال پیش چاشنی تهدیدهای اقتصادی و سیاسی و نظامی دولت بوش و پس از آن دولت اوباما قرار گرفته تا اعتباری به این تهدیدها بدهد و شنونده خیال نکند آمریکایی ها می خواهند شوخی کنند! دولت بوش فراتر از کارآموزی های اخیر دولت اوباما تا مرز اتخاذ القای سیاست «چکاندن ماشه»! هم پیش رفت. اما وقتی این واژه خشن با ارسال پرونده ایران از آژانس به شورای امنیت رمزگشایی شد، هیبت ابرقدرت قرن 20 بیش از پیش مورد مناقشه جهانی قرار گرفت.
تبعات تحریم و تهدید نظامی بارها از سوی رژیم آمریکا و متحدان آن مورد بررسی قرار گرفته و اکنون هم آنها به خوبی آگاهند که هر اقدام عملی در این عرصه ها، برای طرف اقدام کننده هزینه های گزاف و خردکننده ای درپی دارد. جمهوری اسلامی بارها اعلام کرده که با وجود علاقمندی به روش های دیپلماتیک، از تلافی های دندان شکن و پشیمان کننده هم در صورت ضرورت ابایی ندارد.